Mendoza, Argentinië

De reis op zich is het doel

12 november 2017 - Mendoza, Argentinië

4 t/m 12 november

5 november rijden we richting  Villa Mercedes, op weg naar Ruta 40. Deze weg zal ons langs de Andes naar beneden leiden. Daan ontdekt helaas druppels onder de campervan, of ik even mee wil kijken……in principe niet….ik ben liever in de ontkenning.

We besluiten onze reis aan te passen aan de mogelijke autopech die komen gaat. Met 1 telefoontje naar onze nederlandse Westfalia monteur weten we genoeg. Er is iets met de versnellingsbak.  Waarbij we eerst nog konden kiezen, besluiten we nu toch naar de grote stad te reizen. Mendoza zat niet perse in ons programma, maar komt nu op ons pad. Een rollercoaster van emoties begint.  Zal onze reis hier stoppen? Vinden we een betrouwbare monteur?  Wat is er aan de hand met ons oude bakkie?  We merken dat we er wel nuchter mee omgaan, maar het is niet gemakkelijk om te genieten van het hier en het nu.

We belanden 6 november 's avonds op een camping in Mendoza. Hij blijkt nog niet echt open te zijn, maar we zijn welkom. We krijgen uitleg over de warme douche, die moeten we o.a. met een nijptang aandraaien. Als we later gaan douchen, staat er een lasapparaat. Geen probleem, hij heeft speciaal voor ons een hendeltje eraan gelast! In de verte van de camping zien we een paard, deze komt steeds dichterbij en we lijken in een monty python sketch belandt. Een aantal honden zijn er met mijn veel te dure teva slipper  (waarom liet ik die ook buiten staan) vandoor en tussendoor loopt er steeds een paard zenuwachtig heen en weer. Zonder aanleiding schiet hij in ene in draf of hij staart je aan terwijl hij uit de vuilnisbak eet.  Om de sketch af te maken begint het te onweren en blijken we het diepste punt van de camping te hebben gekozen.…..De camping kostte ons uiteindelijk niets, maar we hebben wel gelachen.

7 november gaan we dapper op zoek naar een automonteur.  We kozen Mendoza, omdat daar ook een Volkswagen garage zit. Drie Pablo’s verder hebben we iemand die denkt dat hij ons kan helpen. We mochten gelijk langskomen en twee dagen later zou hij aan de slag gaan voor ons. We belanden op een prachtige camping om deze tijd te overbruggen. Allerlei lagen bomen zorgen voor een klein paradijsje daar aan de voet van de Andes. We doen lekker niets, spelen samen, ontspannen en wachten op wat komen gaat.

Op 9 november geven we onze bus in goed vertrouwen aan Pablo de derde. Alsof het vanzelfsprekend is, brengt zijn zoon ons naar het hostel. Een jonge rechtenstudent, die blij is dat hij zijn engels met ons kan oefenen.

We genieten de komende dagen van wat de omgeving ons te bieden heeft. Plaza indepencia, uitzicht op de Andes, pannenkoeken bij het ontbijt, hostel gesprekken, gratis wijn in de avond, speeltuinen, plaza Espana.

En als echte toerist moet je ook de bodegas bij Mendoza bezoeken. Al snoezelig van de (ietswat matige)wijnproeverijen horen we dat we de volgende dag onze bus al mogen ophalen.

We worden wederom warm ontvangen door Pablo. We horen hoe de campervan gemaakt is (google translate doet wonderen) en zijn blij met het snelle resultaat. Een kleine twijfel blijft in ons achterhoofd, maar dat is niet erg.

12 november laten we Mendoza achter ons. We hebben een kleine omweg gemaakt, die ons ook veel mooie momenten heeft opgeleverd. Is de reis op zich dan toch ons doel? We rijden eindelijk over Ruta 40 en gelijk worden de hoge bergen met de besneeuwde toppen zichtbaar.  Wie had dat gedacht dat we hier nog zouden rijden, prachtig.

Foto’s

4 Reacties

  1. Ad:
    17 november 2017
    Mooi verhaal met prachtige foto's.
  2. Beppie:
    17 november 2017
    Geweldige foto's
  3. René Spruijt.:
    17 november 2017
    Goed de reisemoties weergegeven. Hoe is Liv.
    Eer de onwetenden Sab. Zij bezitten de gemoedsrust. 'Geen stress' zeggen ze tegenwoordig.
  4. Ingeborg:
    17 november 2017
    Wat een ervaringen! Fijn dat jullie zo zen blijven! Hoop dat de VW nu smooth blijft draaien!!🍀💋

Jouw reactie